سؤالات رایج در مورد واژینیت (بروز شده)

سؤالات رایج در مورد واژینیت

بروز شده : در تاریخ 96/06/11

فلور طبیعی واژن
لاکتوباسیل‌ها، هم باکتری غالب در مجرای واژن به شمار می‌روند و هم فلور طبیعی واژن را تنظیم می‌کنند.

لاکتوباسیل‌ها اسید لاکتیک تولید می‌کنند که pH طبیعی واژن را بین 3.8 تا 4.5 نگه می‌دارد و جلوی اتصال باکتری‌ها به سلول‌های اپی‌تلیوم واژن را می‌گیرد.
تقریباً 60 درصد از سوش‌های لاکتوباسیلی واژن پراکسید هیدورژن تولید می‌کنند که رشد باکتری‌ها را مهار می‌کند و در شرایط آزمایشگاه HIV را نیز تخریب می‌نماید.

استروژن از طریق افزایش تولید گلیکوژن در سلول‌های اپی‌تلیوم واژن، کلونیزه شدن لاکتوباسیل‌ها را بهبود می‌بخشد، چون گلیکوژن به گلوکز می‌شکند و به عنوان سوبسترا برای باکتری‌ها عمل می‌کند.
اگرچه لاکتوباسیل‌ها باکتری‌های غالب در فلور واژن هستند، باکتری‌های دیگری نیز از جمله گونه‌های استرپتوکوک، باکتری‌های گرم منفی، گاردنرلا واژینالیس و بی‌هوازی‌ها در واژن وجود دارند.

کاندیدا آلبیکانس نیز می‌تواند در 10 تا 25 درصد از زنان بدون علامت به عنوان یک عامل کامنسال جزء فلور طبیعی واژن یافت شود.


واژینیت حاد
سه نوع شایع واژینیت حاد عبارتند از واژینوز باکتریال، کاندیدیاز وولوواژینال و تریکومونیاز.


واژینیت چیست؟

واژینیت(vaginitis) عبارت‌است‌ از التهاب واژن (مهبل) که حدوداً یک سوم زنان در طول زندگی خود گهگاه به علائم آن دچار می‌شوند. زنان در هر سنی ممکن‌است به واژینیت مبتلا شوند ولی بیشتر از همه در سن باروری شایع می‌باشد.

 

چه چیز باعث واژینیت می‌شود؟

تغییر در تعادل باکتری‌ها و مخمرهایی که به‌طورطبیعی در محیط واژن زندگی می‌کنند، می‌تواند باعث ایجاد واژینیت گردد. عواملی که موجب برهم‌ زدن این تعادل می‌شوند عبارتنداز:

استفاده از آنتی‌بیوتیک
تغییرات هورمونی (بارداری، شیردهی، یائسگی)
استفاده از قرص های ضدبارداری (احتمالأ)
استفاده از دوش واژینال
استفاده از مواد اسپرم‌کش
آمیزش جنسی
عفونت


واژینیت چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای تشخیص این حالت، پزشک آزمایش مستقیم ترشحات واژن (جهت بررسی میکروسکوپی) و در صورت لزوم کشت از ترشحات را درخواست خواهد کرد. البته امروزه پانل های مولکولی (بر پایه PCR و یا Micro Array) طراحی شده است که بطور همزمان بین 9 تا 11 میکروارگانیسم را چک می کند. قدرت تشخیص این پانل ها نسبت به روش های سنتی بالاتر می باشد.

 

واژینیت چگونه درمان می‌شود؟

نوع درمان به علت واژینیت بستگی دارد و ممکن‌است به‌صورت تجویز قرص، کرم یا ژل واژینال باشد. در درمان واژینیت تشخیص دقیق علت برای یک درمان اختصاصی و پیشگیری از مقاومت دارویی رل مهمی دارد.

 

عفونت قارچی چیست؟

این عفونت که به «کاندیدیازیس» (Candidiasis) معروف است شایع‌ترین عفونت واژن محسوب می‌شود.

 

چه‌چیز موجب عفونت قارچی می‌شود؟

عفونت قارچی در اثر مخمری به‌نام کاندیدا آلبیکانس ( Candida albicans) ایجادمی‌شود. درحالت طبیعی این قارچ (مخمر) به‌تعداد کمی در محیط واژن وجود دارد. امّا هنگامی‌که تعادل باکتری‌ها و قارچ‌های داخل واژن به‌هم می‌خورد، قارچ‌ها بیش‌ازحد رشد کرده و باعث بروز علائمی می‌شوند.

 

چه عواملی شانس ابتلا به عفونت قارچی را زیاد می‌کنند؟

استفاده از برخی آنتی‌بیوتیک‌ها شانس ابتلا به این عفونت را زیاد می‌کنند. آنتی‌بیوتیک‌ها بعضی‌از باکتری‌های واژن را که در مهار رشد مخمرها نقش دارند از بین می‌برند. لذا زمینه‌ برای رشد قارچ‌ها فراهم می‌شود. اگر خانمی باردار و یا مبتلا به دیابت باشد، احتمال ابتلا وی به عفونت قارچی بیشتر است. رشد بیش‌ازحد قارچ می‌تواند مربوط به ضعیف‌بودن سیستم ایمنی بدن نیز باشد.

مصرف‌ كربوهیدرات‌ فراوان‌ به‌ ویژه‌ شكر و الكل‌ ، آب‌ و هوای‌ داغ‌ و یا لباس‌های‌ بدون‌ تهویه‌ كه‌ رطوبت‌، گرمی‌، تاریكی‌ و رشد قارچ‌ را افزایش‌ می‌دهند و 
سركوب‌ ایمنی‌ ناشی‌ از داروها یا بیماری‌ ها نیز شانس ابتلا به عفونت قارچی را زیاد می کند.

 

علائم عفونت قارچی کدامند؟

شایع‌ترین علامت عفونت قارچی، خارش و سوزش ناحیه‌ی اطراف واژن (Vulva) است. ممکن‌است این ناحیه قرمز و متورم گردد.

ترشح واژن معمولاً سفید، شیری رنگ و شبیه تکه های پنیر، بی‌بو و گاهی نامطبوع است. بعضی زنان مبتلا به عفونت قارچی متوجه افزایش یا تغییر ترشحات خود می‌شوند.

سوزش‌ در هنگام‌ ادرار كردن‌ ، تغییر رنگ‌ واژن از صورتی‌ كم‌رنگ‌ به‌ قرمز و درد در حین‌ مقاربت‌ جنسی‌ (دیس‌پارونی‌) نیز مشاهده می شود.

واژینیت‌ تمایل‌ دارد كه‌ قبل‌ از دوره‌های‌ قاعدگی‌ ظاهر شود و با شروع‌ دوره‌ها فروكش‌ می‌كند.

 

چه درمان‌هایی برای عفونت قارچی واژن وجود دارند؟

عفونت‌های قارچی واژن را می‌توان با مصرف قرص و یا کرم‌های واژینال درمان کرد. این درمان ها عبارتند از:


Vaginal cream Clotimazole 
یک اپلیکاتور پر هنگام خواب به مدت 1- 2 هفته و در صورت عدم بهبودی تا دو هفته در درمان تجدید نظر شود.


Vaginal cream Triple Sulfa
یک اپلیکاتور پر دو بار در روز (قبل از خواب و بعد از بیداری) به مدت 4-6 روز ،سپس شبی یک بار


Vaginal cream Miconazole 2 
یک اپلیکاتور پر به مدت یک هفته


Vaginal Tab nystatin 100000iu
یک قرص به صورت داخل واژن به مدت دو هفته


Cap Boric Acid
از راه واژن


Tab Fluconazole 150mg
تک دوز

 

آیا می‌توان از داروهای بدون نیاز به نسخه برای درمان عفونت قارچی استفاده نمود؟

بله، امّا بسیاری از زنانی که تصور می‌کنند دچار عفونت قارچی شده‌اند در واقع مشکل دیگری دارند. دراین موارد، استفاده از داروهای ضدقارچی تأثیری در بهبودی نداشته و ممکن‌است باعث تأخیر در تشخیص بیماری و درمان مشکل واقعی نیز گردد. لذا، حتی اگر قبلاً هم عفونت قارچی گرفته‌اید، قبل‌از استفاده سرخود از داروها به دکتر مراجعه کنید. چنانچه اولین‌بار است که دچار علائم واژینال گشته‌اید، بازهم باید به دکتر مراجعه کنید.

درصورتی‌که با مصرف این داروها خوب نشدید، حتماً به پزشک مراجعه نمایید.
واژینوز باکتریایی چیست؟
واژینوز باکتریایی حالتی است که درآن باکتری‌هایی که به‌طورطبیعی (مثل گاردنرلا واژینالیس) در واژن زندگی می‌کنند، بیش ازحد رشد می‌نمایند.
واژینوز باکتریال شایع‌ترین علت واژینیت حاد است که بسته به جمعیت‌های مورد مطالعه مسؤول 15 تا 50 درصد موارد بیماری در زنان علامت‌دار می‌باشد.
واژینوز باکتریال نشان‌دهنده یک شیفت در فلور واژن از فلور لاکتوباسیلی غالب به فلور مختلط شامل مایکوپلاسماهای ژنیتال، گاردنرلا واژینالیس و بی‌هوازی‌هایی مانند پپتواسترپتوکوک‌ها، پره‌وتلا و گونه‌های موبیلونکوس است.
 
عوامل خطرزای واژینوز باکتریال چیست؟
عبارتند از: داشتن بیش از یک شریک جنسی، تغییر شریک جنسی در 30 روز گذشته، داشتن یک شریک جنسی مؤنث و داشتن دوش واژینال حداقل به صورت ماهانه یا در عرض 7 روز گذشته.
کمبود لاکتوباسیل‌های تولیدکننده پراکسید هیدروژن نیز یک عامل خطرزای شناخته‌شده برای واژینوز باکتریال است و ممکن است بتواند تا حدی خطر بیشتر این عفونت در میان زنان سیاه‌پوست را (مستقل از سایر عوامل خطرزا) توجیه کند.
عوامل استرس‌زای اجتماعی (از قبیل بی‌خانمانی، تهدید امنیت شخصی و نداشتن منابع کافی درآمد) نیز به عنوان عوامل افزایش‌دهنده خطر بیماری گزارش شده‌اند.

علائم واژینوز باکتریایی چیست؟
علامت اصلی آن افزایش ترشحاتی رقیق با بوی تند ماهی است. ترشح معمولاً آبکی، تیره یا خاکستری مات است امّا ممکن‌است ته رنگ‌سبز نیز داشته باشد.
خارش شایع نیست (برخلاف واژینیت قارچی) ولی درصورت زیادبودن ترشحات، ممکن است بیمارخارش نیز داشته باشد.
علاوه بر ایجاد علایم آزاردهنده، واژینوز باکتریال با افزایش خطر بسیاری از عفونت‌های مجاری تناسلی فوقانی همراه است؛ از جمله آندومتریت پس از عمل سزارین، زایمان واژینال یا سقط؛ عفونت رحمی ؛ افزایش خطر عفونت پس از هیسترکتومی ‌واژینال و شکمی؛ بیماری التهابی لگن؛ زایمان زودرس؛ و کوریوآمنیونیت.
زنان مبتلا به واژینوز باکتریال همچنین در معرض خطر بالای سقط و کاهش احتمال بارورسازی آزمایشگاهی (IVF) موفق هستند.
میزان pH واژن معمولأ بیشتر از 4.5 است (برخلاف واژینیت قارچی که معمولأ زیر 4.5 است).
 
واژینوز باکتریایی چگونه درمان می‌شود؟
برای درمان این حالت می‌توان از چند آنتی‌بیوتیک مختلف استفاده کرد.
درمان واژینوز باکتریال شامل درمان عفونت‌های بی‌هوازی است.
7 روز درمان با مترونیدازول خوراکی به اندازه استفاده از نوع واژینال آن به مدت 5 روز کارآمدی دارد و در کارآزمایی‌های تصادفی‌شده با شاهد دارونما پس از یک ماه، میزان علاج علامتی آن در حدود 80 درصد و میزان علاج میکروبیولوژیک در حدود 70 درصد است.
کارآزمایی‌های تصادفی‌شده همچنین نشان داده‌اند که دوره 7 روزه درمان با کرم واژینال کلیندامایسین 2 درصد به اندازه مترونیدازول خوراکی مؤثر است و نیز یک دوز منفرد کرم کلیندامایسین گسترده‌رهش می‌تواند نتایج مشابهی ایجاد کند.
مترونیدازول خوراکی تک‌دوز دیگر به عنوان یک رژیم درمانی جایگزین برای واژینوز باکتریال مورد تأیید نیست، زیرا میزان شکست 50 درصد دارد.
برای موارد واژینوز باکتریال راجعه (3 یا بیشتر از 3 حمله در سال گذشته)، یک کارآزمایی تصادفی‌شده دوسوکور نشان داد که پس از 10 روز درمان القایی روزانه با مترونیدازول واژینال، مصرف 2 بار در هفته ژل مترونیدازول 75/0 درصد برای مدت 16 هفته، علاج بالینی را در 75 درصد بیماران پس از 16 هفته و در 50 درصد بیماران پس از 28 هفته حاصل کرد.
دوتا از آن‌ها بیشتراز همه تجویز می‌شوند: مترونیدازول و کلیندامایسین که به شکل قرص، کرم یا ژل واژینال در دسترس می باشند.
تریکومونیازیس چیست؟
تریکومونیازیس (Trichomoniasis) نوعی بیماری است که عامل آن انگل بسیار ریزی به‌نام تریکوموناس واژینالیس (Trichomonas vaginalis) می‌باشد. این انگل از طریق مقاربت سرایت می‌کند. زنان مبتلا به تریکومونیازیس شانس زیادی برای ابتلا به دیگر بیماری‌های مقاربتی نیز دارند.
 
علائم تریکومونیازیس چیست؟
علامت این بیماری وجود ترشح سبز و یا خاکستری- زرد است که ممکن است بوی ماهی داشته باشد. سوزش، تحریک، قرمزی و ورم اطراف واژن (Vulva) ممکن‌است موجود باشد. گاهی در موقع ادرارکردن درد وجود دارد.
 
تریکومونیازیس چگونه درمان می‌شود؟
تریکومونیازیس معمولاً با مصرف یک عدد قرص مترونیدازول درمان می‌شود. تا 24ساعت پس‌ازمصرف قرص نباید الکل مصرف شود زیرا باعث تهوع و استفراغ خواهد شد. به‌علاوه باید حتماً همسر بیمار نیز درمان شود تا عفونت عود نکند.
درمان خوراکی با نیتروایمیدازول‌ها برای عفونت با تریکومونا واژینالیس توصیه می‌شود. یک کارآزمایی تصادفی‌شده که به مقایسه دوز منفرد خوراکی مترونیدازول (2 گرم) و تینیدازول (2 گرم) می‌پرداخت، نشان داد که تینیدازول ارجح یا حداقل معادل مترونیدازول است و باعث میزان علاج 90 تا 95 درصد می‌شود.
شیوع مقاومت سطح پایین به مترونیدازول در بیماران مبتلا به عفونت تریکومونا واژینالیس 2 تا 5 درصد است و در مطالعات مجموعه موارد (case series) درمان طول‌کشیده با دوزهای بالاتر مترونیدازول و تینیدازول موفقیت‌آمیز بوده است.
تریکومونا واژینالیس یک عفونت آمیزشی به شمار می‌آید؛ لذا درمان شریک جنسی بیمار بسیار اهمیت دارد و میزان علاج را افزایش می‌دهد.

واژینیت آتروفیک چیست؟
واژینیت آتروفیک عفونت نیست ولی می‌تواند باعث ایجاد ترشح و تحریک واژن بشود (مثلا ایجاد خشکی، خارش و سوزش). این حالت در هر زمانی که هورمون‌های زنانه کاهش می‌یابند مثلاً در دوران شیردهی یا یائسگی میتواند رخ دهد. واژینیت آتروفیک با مصرف استروژن درمان می‌شود (به شکل کرم، حلقه، یا قرص واژینال). استفاده از مواد نرم‌کننده محلول در آب در موقع آمیزش ممکن است مفید باشد.
 
منبع:
www. acog.org

پرسش و پاسخ

سوال

مارال

سه شنبه 4 مهر 1396 - 04:08

 

سوال:

سلام من 40 دارم و هنوز باردار نشدم تست انتی مولرین هورمونم 0.53 است یعنی چی? میتوانم باردار بشم یا خیر، ممنون میشم جواب بدین.

جواب:

بهتر است با علائم بالینی و پاراکلینیک دیگر هم چک شود .

به هر حال ذخیره تخمک شما پایین است و بهتر است با استفاده از داروهای تحریک کننده تخمک گذاری سریعتر اقدام به بارداری کنید.

 

مینایی

شنبه 6 آبان 1396 - 10:32

 

سوال:

سلام روزبخیر

روز 20 مهر نزدیکی داشتم که منجر به پارگی پرده بکارت شد و بعداز آن باید 25 مهر پریود میشود که نشدم آزمایش جهت تست بارداری در 28 مهر انجام دادم منفی بود و از بیبی چک استفاده کرده آن نیز منفی بود ولی هنوز پریود نشدم میشه راهنمایی بفرمائید

جواب:

احتمال اختلال پریودی به دلیل استرس وجود دارد ، با یک متخصص زنان مشورت کنید.